wszystkie artykuły z działu >> ARCHITEKTURA
11 czerwca 2016
wszystkie artykuły z działu >> ARCHITEKTURA

Ikony architektury każdego lata projektują dla Serpentine Gallery.

Bjarke Ingels z BIG projektantem Serpentine Gallery Pavilion 2016

Są projekty i realizacje, których autorzy mają zapewnione zainteresowanie całego świata. Jednym z nich jest sezonowa konstrukcja nazywana Serpentine Gallery Pavilion. Serpentine Pavilion każdego lata tymczasowo zajmuje trawnik naprzeciwko londyńskiej galerii. Podczas czteromiesięcznej obecności pawilonu w ogrodzie Serpentine Gallery w jego wielofunkcyjnym wnętrzu odbywa się szereg wydarzeń łączących sztukę, muzykę, literaturę i film. Pawilon spełnia rolę sceny oraz parkowej kawiarni.

REKLAMA



To - czym ta niezwykle ciekawa inicjatywa Serpentine Gallery przyciąga największą uwagę - to architekci zapraszani przez galerię do zaprojektowania konstrukcji. W latach 2000-2016 tymczasowe pawilony przy londyńskiej Serpentine projektowali najlepsi, z ktorych aż ośmiu jest laureatami nagrody Pritzkera:

2016 Bjarke Ingels z firmy BIG / 2015 José Selgas i Lucía Cano z Selgascano / 2014 Smiljan Radić / 2013 Sou Fujimoto / 2012 Herzog & de Meuron and Ai Weiwei /2011 Peter Zumthor / 2010 Jean Nouvel 2009 / Kazuyo Sejima and Ryue Nishizawa SANAA / 2008 Frank Gehry / 2007 Olafur Eliasson and Kjetil Thorsen / 2006 Rem Koolhaas and Cecil Balmond, Arup / 2005 Álvaro Siza and Eduardo Souto de Moura with Cecil Balmond, Arup / 2004 MVRDV with Arup (un-realised) / 2003 Oscar Niemeyer / 2002 Toyo Ito and Cecil Balmond with Arup / 2001 Daniel Libeskind with Arup / 2000 Zaha Hadid

W 2016 roku Serpentine Gallery Pavilion zaprojektował Bjarke Ingels z firmy BIG. Wysoka, spiczasta konstrukcja zazębiających się bloków wykonana jest z włókna szklanego.

Bjarke Ingels (2016)

Bjarke Ingels | SERPENTINE PAVILION 2016 image © Iwan Baan

Bjarke Ingels | SERPENTINE PAVILION 2016 image © Iwan Baan

Projekt duńskiego architekta pokazuje tegoroczny pawilonu jako solidną, ale transparentną ścianę. Trójwymiarowe ramki - w ilości 1802 sztuk - z włókna szklanego tworzą intrygującą przestrzeń. Konstrukcję będzie można ogladać od 10 czerwca do 9 pażdziernika 2016 br.

José Selgas i Lucía Cano z Selgascano (2015)

José Selgas i Lucía Cano z Selgascano SERPENTINE PAVILION 2015 image © Philip Toscano PA

Serpentine Pavilion w roku 2015 zaprojektował hiszpański duet José Selgas i Lucía Cano? Wesoły, śmieszny, dziwny. Kojarzony był z przekształcająca się poczwarką lub polem pieczarek.

Smiljan Radić (2014)

Smiljan Radić (2014) | Wizualizacja SERPENTINE PAVILION 2014 image © Smiljan Radic Studio

W 2014 roku wszyscy sobie zadają pytanie: Kto to jest Smiljan Radić? Pprojektant  konstrukcji Serpentine Pavilion 2013. Chilijski architekt Smiljan Radić, jest jednym z najmłodszych i najmniej znanych, którzy zostali wybrani do zaprojektowania letniego pawilonu. Większość realizacji Smiljana Radica (ur. 1965) znajduje się w Chile. Choć trudno przypisać je do mód i kierunków panujących w architekturze współczesnej, wszystkie charakteryzują się niezwykłą subtelnością i wielką dbałością o szczegóły, niezależnie od tego czy powstają w przestrzeni miejskiej czy w otoczeniu natury.

Zgnieciony księżyc, muszla czy pojazd kosmiczny? Projekt Serpentine Pavilion Smiljana Radicia to półprzezroczysta, zaokraglona struktura białych włókien szklanych, spoczywająca na łóżku z ogromnych skał, dająca wrażenie, że cała powłoka jest ruchoma. Nocą pawilon będzie przyciągał uwagę miękkim, bursztynowym światłem, rozświetlającym pawilon poprzez transparentną powłokę. Krytyk i kurator konkursu Oliver Wainwright stwierdził, że "będzie to jedna z najdziwniejszych konstrukcji przy Kensington Gardens jaką kiedykolwiek widział"

Sam Fujimoto (2013)

Sam Fujimoto | SERPENTINE PAVILION 2013 image © Serpentine Gallery

W 2013 roku tymczasowy pawilon przy londyńskiej Serpentine zaprojektował Sam Fujimoto - To dla mnie fundamentalne pytanie: czym różni się architektura od natury albo jak architektura może być częścią natury, jak mogą się wzajemnie uzupełniać. Gdzie jest ta granica między sztucznym a naturalnym - mówi Sou Fujimoto. Sam Fujimoto tak opisuje swój budynek: "to co tu zaproponowałem to architektoniczny krajobraz. Budynek transparentny, zachęcający widzów do eksplorowania go na różne sposoby. Zainspirowała mnie przyroda Ogrodów Kensington. Chciałem, żeby odwiedzający pawilon czuli, że są częścią tego krajobrazu.

Jest trzynastym i najmłodszym jak dotąd architektem (ma 41 lat), który przyjął zaproszenie do zaprojektowania tymczasowego pawilonu Serpentine Gallery w Ogrodach Kensington w Londynie. I trzecim Japończykiem - po Toyo Ito (2002 rok) oraz Kazuyo Sejimie i Ryue Nishizawie z pracowni SANAA (2009). Kolejne pawilony projektowane przez sławy architektury to jedne z najbardziej oczekiwanych kulturalnych wydarzeń na świecie. Fujimoto w swojej twórczości inspiruje się organicznymi strukturami, takimi jak las, gniazdo czy jaskinia. Większość projektów zrealizował w Japonii, m.in. House H i House NA w Tokio czy muzeum sztuki i bibliotekę artystycznej uczelni w Musashino.

Zaha Hadid (2000)

Zaha Hadid (2000) | SERPENTINE PAVILION 2000 image © Serpentine Gallery

Zaha Hadid and Patrik Schumacher (2007) - tymczasowa instalacja, służąca tylko przez tydzień.

Pierwszy pawilon został stworzony, jako miejsce dla obiadu charytatywnego, w którym uczestniczyli takie sławy jak Sting, Steve Martin i księcia Yorku, aby uczcić 30-lecie galerii. Jej celem było "radykalnie nowo przyjętej idei namiotu". Składana struktura wznosiła się i opadała definiując różne wewnętrzne przestrzenie i zmieniając stopień otwartości. Wewnątrz znajdowały się szeregi kanciastych stołów, w odcieniach od blado do ciemnoszarego.

Daniel Libeskind (2001)

Daniel Libeskind (2001)  | SERPENTINE PAVILION 2001 image © Serpentine Gallery

W roku 2001 Libeskind znany był już jako twórca Muzeum Żydowskiego w Berlinie, które ukończył w 1999 roku, majac wtedy 53. Pawilon Libeskinda, nazywany "Eighteen Turns" został stworzony wspólnie z  Cecilem Balmondem Arup. Pawilon był jak orgiami tworząc przestrzenie nakładające: niektóre bardziej kameralny, ogrodzone od strony parku i elementów. Zieleń była odbita w metalu, tworzyła kolaż 3D odbijający charakter i strukturę parku. To jest jeden z bardziej lekkich i bezpośrednich w swoim odwołaniu obiektów Liebeskinda. Został kupiony przez anonimowego nabywcę po wystawie.

Toyo Ito (2002)

Toyo Ito 2002 |  SERPENTINE PAVILION  2002 image © Serpentine Gallery

Budynek Toyo Ito miał skomplikowaną i tajemniczą konstrukcję stalową. Późnogotyckie sklepienie połączone z nowoczesną architekturą. Panele przenikały stałe lub przeszklone elementy ścian, stworzyły jasne, rozświetlone wnętrze. Toyo Ito pracował, jak Daniel Libeskind, z Cecil Balmond Arup. Pawilon kupiony przez Victora Hwang, ówczesnego właściciela Battersea Power Station. Jest teraz wykorzystywany do organizacji wydarzeń w jego hotelu Le Beauvallon, z widokiem St Tropez na południu Francji.

Oscar Niemeyer (2003)

Oscar Niemeyer (2003) | SERPENTINE PAVILION 2003 image © Serpentine Gallery

Debiut w Londynie 95-letniego Oscara Niemeyera, który współpracował z Le Corbusiera i który stworzył najbardziej olśniewające zabytki Brasilii. Niemeyer zrobił kilka szkiców pawilonu w Brazylii, ale brakowało im rozmachu jego najlepszych prac. Pawilon został wykonany z betonu i stali. Nie było to wybitne dzieło, ale jak mawiali wtedy Londyńczycy: lepiej mieć takiego sobie Niemeyera w Wielkiej Brytanii, niż nie mieć w ogóle. Pawilon Niemeyera wraz z obiektami Siza, Koolhaas i Eliasson został kupiona przez anonimowego nabywcę. Nabywca obiecał, ze kiedyś udostępni pawilony publiczności.

Álvaro Siza, Eduardo Souto de Moura (2005)

Álvaro Siza, Eduardo Souto de Moura (2005) | SERPENTINE PAVILION 2005 image © Serpentine Gallery

Alvaro Siza i jego ex-uczeń Eduardo Souto de Moura, to dwaj portugalscy architektci, których twórczość charakteryzuje prostota i lekkość. Gładkie ściany z kamienia lub białego tynku. Gra subtelności światła, przestrzeni i materiału. Siza i de Moura zaprojektowali niski, garbaty dach tworząc " dialog" ze stałym budynkiem galerii.Dach unosił się nad ziemią zatrzymując się na pochyłych ścianach. Pawilon niezbyt sympatycznie nazywano ‘żółwiem”.

Rem Koolhaas, Cecil Balmond oraz Arup (2006)

Rem Koolhaas, Cecil Balmond oraz Arup (2006) | SERPENTINE PAVILION 2007 image © Serpentine Gallery

Ideą Rema Koolhaasa było stworzenie napełnionego gazem balonu, tzw "kosmicznego jajka". Został on zaprojektowany, aby rosnąć w dobrej pogodzie, otwierać się na świeżym powietrzu z widokiem na niebo, i zwijać się gdy padał deszcz. Balon był oznaką spontaniczności niż w rzeczywistości. Ale bardziej niż w jakimkolwiek innym pawilonie, stało się miejscem wymiany, dzięki wydarzeniom i spotkaniom zaplanowanym przez Koolhaas i Serpentine

Olafur Eliasson, Cecil Balmond, Kjetil Thorsen (2007)

Olafur Eliasson, Cecil Balmond, Kjetil Thorsen (2007) | SERPENTINE PAVILION 2007 image © Serpentine Gallery

Duńsko-islandzki artysta Olafur Eliasson główny projektant pawilonu z 2007 roku, wspierany był przez Kjetil Thorsen, z norweskiego Snøhetta architektów. Ich Serpentine Pavilion jest do dzisiaj wspominany jako jedna z najciekawszych realizacji.

Frank Gehry (2008)

Frank Gehry (2008) | SERPENTINE PAVILION 2007 image © Serpentine Gallery

Barcelona, Berlin, Paryż, Düsseldorf, Praga, Dundee i Bilbao mają budynki zaprojektowane przez Franka Gehry. Komisja dała mu szansę na powrót do stylu jego prac, przed Muzeum Guggenheima w Bilbao Guggenheim. Gehry dał szanse młodym architektom w jego biurze, w tym swojemu synowi Samuelowi. Wykonany z kawałków drewna, wyglądał jak "ulica" biegnąca osiowo w kierunku galerii, wykonana z drewna i szkła. Wpadli na pomysł z baldachimową konstrukcją opartą na dużych filarach w każdym rogu. Jak większość pawilonów został sprzedany nabywcy prywatnego i anonimowy.

SANAA (2009)

SANAA (2009) | SERPENTINE PAVILION  2009 image © Serpentine Gallery

Architekci z Sanaa wpadli na jeden z najbardziej zachwycających, jak również najbardziej wyrafinowanych pomysłów. Pływający w przestrzeni dach aluminiowy dryfował "jak dym" między drzewami. Pawilon nie miał ścian. Nieregularny kształt dachu wspierty był na „ccienkich słupkach”. Odbijały sie w nim z jednej strony niebo a z drugiej strony trawa. Kiedy padało deszcz odbijał się w jego lustrzanym dachu i wyglądało to tak, jakby deszcz padał w górę. To "park i niebo” w jednym idealnie wtopione w otoczenie.

Jean Nouvel (2010)


Jean Nouvel (2010) | SERPENTINE PAVILION  2010 image © Serpentine Gallery

Pawilon Nouvela utrzymany był w jaskrawo czerwonych kolorach, jako kontrast z zielenią parku. Wywołuje skojarzenia do londyńskich autobusów, skrzynek pocztowych i budek telefonicznych. Charakteryzują go geometryczne formy, duże chowane markizy i 12m-wysoka, pochyła ściana. Zabawna rzeczą jest, że do zwykłego programu rozmów, w których "artyści, pisarze, i naukowcy prezentują ich doświadczenie w dzisiejszym świecie" został dodany tenis stołowy.

Peter Zumthor (2011)


Peter Zumthor (2011) | SERPENTINE PAVILION 2011 image © Serpentine Gallery

Serpentine Pavilion Gallery w 2011 został zaprojektowany przez światowej sławy szwajcarskiego architekta Petera Zumthora. Był to najbardziej ambitny architektonicznie obiekt. Architekturę dopełniał ogród zaprojektowany przez wpływowego holenderskiego projektanta Pieta Oudolfa. W sercu Pavilion Peter Zumthor umieścił ogród. Dzięki wyrafinowanemu, doborowi materiałów stworzył przestrzeń do kontemplacji. Do budynku prowadzi gra światła i cienia. Wnętrze tworzy oderwaną od świata hałasu i zgiełku  przestrzeń.

Ai Weiwei and Herzog & de Meuron (2012)

Ai Weiwei and Herzog & de Meuron (2012) | SERPENTINE PAVILION 2012 image © Serpentine Gallery

Pawilon zaprasza gości pod trawnik Serpentine do odkrywania historii poprzednich pawilonów. Jedenaście kolumn charakteryzuje każdy z 11 poprzednich Pawilonów a dwunasta kolumna reprezentuje obecną strukturę wspierająca pływającą platformę - dach 1,5 m nad poziomem ziemi. Wnętrze pawilonu wykonane jest z korka. Ai Weiwei and Herzog & de Meuron stworzyli projekt, który miał inspirować gości do szukania parku pod powierzchnią parku.

Źródło:www.serpentinegallery.org 

 

wizytówki

Komentarze:

loading
na pewno nie - Smiljan Radić :-)
skomentowany przez    anka    15 marzec 2014, 09:18 obserwuj post
dla mnie zdecydowany nr jeden to dach na wąskich nóżkach- śliczny pomysł
skomentowany przez    anka    15 wrzesień 2013, 11:07 obserwuj post

Reklamy

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.